آدم‌های امن، آرامش را شعار نمی‌دهند؛ آن را در رفتارشان نشان می‌دهند…
در صحبتشان،سکوتشان ،حتی لبخندشان،

امن بودن یعنی کسی کنار تو بتواند خودش باشد؛
بدون ترس از قضاوت، تحقیر یا کوچک شدن.

آدم امن کسی نیست که همیشه موافق تو باشد؛
کسی است که حتی هنگام اختلاف، احترام را فراموش نمی‌کند چون میداند حال خراب تو را طاقت دیدن نخواهد داشت .

او گوش می‌دهد تا بفهمد، نه برای اینکه فقط پاسخ بدهد.
مرزهای تو را می‌بیند، احساساتت را جدی می‌گیرد و حضورش باعث رشد می‌شود نه فرسودگی.

در دنیایی که خیلی‌ها دنبال اثبات خود هستند،
آرام‌ترین رابطه‌ها کنار کسانی ساخته می‌شود که نیازی ندارند دیگری را کم‌رنگ کنند تا خودشان دیده شوند.

امنیت روانی، یکی از زیباترین هدیه‌هایی است که می‌توانیم به یکدیگر بدهیم.

آرامش عجمی
روانشناس • عضو انجمن روانشناسی آمریکا (APA) • نویسنده